ဤအပိုင်းအကြောင်း
The stage is high, so I am right at shoe level. The shoes in musicals are amazing. Tap shoes and dance shoes and shoes covered in sequins. One show had heels that were actually small disco balls.
အင်္ဂလိပ်
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု
ကူးယူချက် 🔗
Are you the producer of this podcast?
Add a podcast transcript
Need Audio-to-Text?
Transcribe with Listen411 in Just 60 Seconds
ပြီးခဲ့သည့် အပိုင်းများကို ရှာဖွေပါ
The Postscript ၏ ယခင်အပိုင်းများကို ရှာဖွေပါ
ဤ PODCAST တွင် အခြားသော အပိုင်းများ
I admired how Isabelle was ready for the next demanding day at kindergarten. At some point early on, Isabelle had grasped the idea that the future was something that could be planned, and she ran with it.
I hadn’t been swimming in a long time. Sometimes it feels like a nuisance to get wet. Sometimes I get self-conscious putting on a bathing suit. Usually, I fret that the water will be too cold. I chicken out and take a walk instead.
“You are such a good dog! Aren’t you just a perfect dog?” I ask them. And the dogs agree that I am correct—they are all perfect dogs.
I had no idea how the story would end, and I was filled with this massive fear that when I got to the end, it would be terrible, or there would be no ending, or the book would never be finished.
မသက်ဆိုင်ကြောင်းရှင်းလင်းချက်: ဤစာမျက်နှာပေါ်တွင် ထည့်သွင်းထားသော ပေါ့တ်ကာစ်နှင့် အနုပညာလက်ရာများသည် ၎င်း၏ပိုင်ရှင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည့် Carrie Classon မှဖြစ်ပြီး Listen Notes, Inc နှင့် ဆက်နွှယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထောက်ခံထားခြင်းမရှိပါ။
ပြင်ဆင်ပါ
ပေါ့ဒ်ကတ်စ် ဒေတာဘေ့စ်ကို နောက်ဆုံးပေါ်အချိန်နှင့်တပြေးညီဖြစ်စေရန် ကူညီပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။
